192 Radio     192 Video
zoek binnen Norderney192.nl


Tip voor de Top - LP van de week

Week 06-1968


Mien waar is m’n feestneus

Toon Hermans


Green tambourine

Lemon pipers

(Buddah Records, 1967) The Lemon Pipers was een (psychedelische) popgroep uit Oxford in de Amerikaanse staat Ohio. De band werd in 1996 opgericht door een viertal studenten die allen eerder in verschillende groepjes hadden opgetreden in met name collegebars. Er werd met name blues en (folk) rock gespeeld. Waaronder covers van the Byrds en the Who. In de zomer van 1967 werd een eerste single opgenomen: “Quiet, please!”. Hierna werd zanger Dale Browne aangetrokken als vijfde bandlid. Via een impressario kwamen de groep in contact met Buddah Records. Daar tekenden ze een contract. De platenmaatschappij wilde dat ze zogenaamde “bubblegum pop” liedjes opnam. Maar wist in eerste instantie niet hoe ze de band, die eigenlijk psychedelische muziek wilde uitbrengen, moest aanpakken. Na een eerste geflopte single voor het label, “Turn around and take a look”, vroeg Buddah twee professionele liedjesschrijvers met een nummer te komen. Het duo kwam met “Green tambourine” dat met tegenzin door de band werd opgenomen nadat het label dreigde de groep te laten vallen. De single werd een groot succes. Bereikte de 1e plaats in de Billboard Hot 100 en de 7e in de Britse hitparade. In de Veronica Top 40 was de plaat goed voor de 9e plek. Er volgden nog een paar singles met door de band “funny-money music” genoemde liedjes. Deze haalden nooit meer het succes van “Green tambourine”, en in 1969 ging the Lemon Pipers uit elkaar. Drie leden waaronder gitarist Bill Bartlett richtten vervolgens Starstruck op. In 1973 bracht deze band het nummer “Black Betty” uit. Het nummer werd in 1977 een grote hit voor de nieuwe groep van Bartlett: Ram Jam. 


Picknick

Boudewijn de Groot

(Decca, 1968) Frank Boudewijn de Groot werd op 20 mei 1944 geboren in een Japans interneringskamp in Batavia, Nederlands-Indië. In 1946 kwam hij naar Nederland. Zes jaar later ging Boudewijn wonen in Heemstede waar hij Lennaert Nijgh leerde kennen. Op de HBS maakte hij indruk met vertolkingen van liedjes van Jaap Fischer en Jacques Brel. In zijn vriendengroep zat ook Nijgh. Beiden waren geïnteresseerd in film, en samen maakten zij in hun examenjaar een filmpje getiteld “Feestje bouwen” waarin Boudewijn een tweetal liedjes zong. Nieuwslezer Ed Lautenslager zag dit en spoorde Boudewijn aan meer nummers te maken die hij dan aan een platenmaatschappij zou aanbieden. In mei 1964 nam de Groot een aantal liedjes op voor het Decca label. Deze werden op single uitgebracht maar bereikten de hitlijsten niet. Producer Tony Vos stelde vervolgens voor een paar covers op te nemen. Eén van deze nummers, “Een meisje van zestien”, werd eind 1965 Boudewijns eerste hit. Al snel volgden meer hitparadesuccessen en groeide hij uit tot een van de meest populaire zangers van ons land. Begin 1968 kwam het derde album van Boudewijn uit. “Picknick” werd sterk beïnvloed door de psychedelische muziek uit de zomer van ‘67 en met name de elpee “Sgt. Pepper’s lonely hearts club band” van the Beatles. De zanger en zijn vaste tekstschrijver Lennaert Nijgh wilden, min of meer uitgedaagd door het popblad Hitweek, de eerste Nederlandstalige psychedelische langspeler maken. Volgens het blad was hun werk namelijk geen popmuziek en dat van Armand wel. In plaats van een denkbeeldige band zoals op “Sgt. Pepper’s” draaide het op “Picknick” om een samenkomst in de openlucht. Al dan niet in de “Tuin de lusten” zoals de b-kant van de elpee officieel heet. De plaat werd opgenomen in de Hilversumse Phonogram studio omlijst door gekleurd licht en wierook. In de muziek is veel terug te vinden van het Engelse voorbeeld. Zo was “Ballade van de vriendinnen voor één nacht” geënt op “When i’m sixty-four”. “Being for the benefit of mr. Kite” inspireerde “Mensen om me heen”. Van Jimi Hendrix werd het gitaarriffje uit “Foxy lady” geleend voor “Tegenland”. Het hele album staat bol van de muzikale experimenten. Belangrijk daarbij was arrangeur en orkestleider Bert Paige. Tony Vos was wederom de producer. De voorkant van de hoes van de elpee werd gemaakt door het hippe kunstenaarspaar Simon Posthuma en Marijke Koger. Het uiteindelijke resultaat was volgens Hitweek “het eerste echte Nederpopalbum”.


Pagina 1 van 459 pagina's:  1 2 3 >  Last ›



 

twitterSTICHTING NORDERNEY | internet www.norderney192.nl | e-mail info@norderney192.nl
sitemap| login donateurs | login medewerkers

Het copyright op alle artikelen en informatie op deze website berust bij de Stichting Norderney tenzij anders vermeld. Niets mag geheel of gedeeltelijk worden overgenomen of vermenigvuldigd, in welke vorm dan ook, dan na voorafgaande schriftelijke toestemming van de Stichting Norderney.


Telco Radio Toppers
Norderney192 op Facebook Norderney192 op Twitter