{"id":10675,"date":"2022-05-24T23:24:38","date_gmt":"2022-05-24T21:24:38","guid":{"rendered":"https:\/\/www.norderney192.nl\/norderney\/?page_id=10675"},"modified":"2023-02-05T18:39:00","modified_gmt":"2023-02-05T17:39:00","slug":"herinneringen_juul","status":"publish","type":"page","link":"https:\/\/www.norderney192.nl\/norderney\/herinneringen_juul\/","title":{"rendered":"herinneringen_juul"},"content":{"rendered":"

[et_pb_section fb_built=”1″ fullwidth=”on” admin_label=”Generic S0″ module_id=”nn-generic-section0″ _builder_version=”4.16″ _module_preset=”default” saved_tabs=”all” global_colors_info=”{}”][et_pb_fullwidth_code admin_label=”Generic S0 Full Width Code” module_id=”nn-generic-section0-code” _builder_version=”4.17.3″ _module_preset=”default” width=”100%” global_colors_info=”{}”]<\/p>\n

juul geleick<\/h5>\n

[\/et_pb_fullwidth_code][\/et_pb_section][et_pb_section fb_built=”1″ fullwidth=”on” admin_label=”Generic S1″ module_id=”nn-generic-section1″ _builder_version=”4.16″ _module_preset=”default” saved_tabs=”all” global_colors_info=”{}”][et_pb_fullwidth_code admin_label=”Generic S1 Full Width Code” module_id=”nn-generic-section1-code” _builder_version=”4.19.5″ _module_preset=”default” width=”100%” custom_margin=”||||false|false” hover_enabled=”0″ global_colors_info=”{}” sticky_enabled=”0″]<\/p>\n

<\/p>\n
<\/p>\n

Herinneringen inzake Radio Veronicade aanloop daartoe en hoe het verder ging<\/h2>\n

door Juul Geleick 29 november 1967 \u2013 31 augustus 1974<\/i><\/pee> <\/pee> <\/p>\n

<\/a>
op de Puch brommer,met Veronica sticker<\/figcaption><\/figure>\n

Radio(s) maken zat er bij mij al vroeg in. Immers, ik kreeg op m\u2019n 10e van m\u2019n vader een bouwdoos om een kristal ontvanger te maken. Het was de \u201cElektron<\/b>\u201d van de firma Amroh uit Muiden. Het werd solderen met de \u201cgas\u201d bout, dus warm laten worden op de gaspit. <\/pee> <\/p>\n

foto Carlo ten Hoop”<\/figure>\n

<\/a>

Pionier III<\/p>\n
foto Carlo ten Hoop<\/pre>\n<\/figcaption><\/figure>\n
        En groot was de opwinding toen Hilversum 1 en 2 via de oortelefoon zachtjes hoorbaar waren. Al            experimenterende en via de bekende dr. Blan ontvanger <\/b>op de closetrol werd het al snel een bouwdoos            van Philips, \u201cPionier 3 <\/b>\u201d. In dat kartonnen omhulsel. Maar het ultieme was toch wel, een draagbare            ontvanger! Zonder stopkontakt en lange draadantenne naar de radio luisteren! Het werd de \u201cPositron<\/b>\u201d,            ook van Amroh. Eind jaren 60 besloten m\u2019n ouders dat we op vacantie naar Belgie en Luxemburg gingen, ze            hadden er gewoond, we gingen met de auto en ja hoor, daar kon ik luisteren naar \u201c208 \u2013 the station of the                stars<\/b>\u201d en uiteraard de Nederlandse uitzendingen. Maar ja, luisteren is een vrij passieve            aangelegenheid. En omdat ik toch al besloten had om electronica te gaan studeren besloot ik samen met een            buurjongen om een heuse zender te gaan bouwen. Het werd er \u00e9\u00e9n met een buis, een DL 92<\/b>, output            misschien 1 watt of zo. Maar nadat de buis tijdens experimenten was gesneuveld besloten wij om een            transistor te gaan gebruiken. Dat was immers je van het in die tijd. (1960-1962). En dat werkte, met maar 1            transistor (voor de technici onder ons, een AF<\/b> 135<\/b> in collpits schakeling voorzien van een            kristal en moduleren op de emmiter). De zinken dakgoot fungeerde als antenne en hup we waren aktief op de            middengolf. Bereik,\u2026\u2026. \u201cde hele straat\u201d. We draaiden, ja geloof het of niet, veel platen van Klaus            Wunderlich. <\/pee>        Enfin, er moest natuurlijk wel gestudeerd worden en via de LTS kwam ik op de Dr. A.F Philipsschool<\/b> in            Hilversum (om de hoek waar ik woonde) terecht. Dat was in 1963. En daar kwam ik in de klas met een aantal            heel bijdehante jongens. E\u00e9n daarvan was Ad Bouman<\/b>. Hij kwam uit Amsterdam en had ook voor de            studierichting electronica gekozen. Ad en ik kwamen dus bij elkaar in de klas en we \u201cvonden\u201d elkaar omdat we            allebei veel naar de radio luisterden en vreselijk baalden al ze in Hilversum (Herman Stok \u2013 Tijd voor            Teenagers) weer door de intro\u2019s van de platen heen zaten te kletsen. Want we namen alles op van de toen nog            aanwezige draadomroep<\/b>. (voor de jeugdigen onder ons, een soort telefoonkabel via wie je een paar            radiostations kon horen). Ad had op schoolfeestjes altijd een paar zaken goed voormekaar, de nieuwste platen            van de radio opgenomen en de dames die hij meenam. Ik herinner mij nog ene Joke. En Ad had thuis            (Retiefstraat 101 \u20132h Adam) met eirerrekjes een heuse studio gebouwd. Dus ging ik vaak met een retour            Adam-Muiderpoort (Fl. 2,40 toen nog!!!), naar Ad om onze eigen radioprogramma\u2019s op te nemen op die prachtige            \u201cjaloersmakende\u201d 4-sporen Philips bandrecorder van hem. Een paar van die eerste programma\u2019s zitten nog in            ons grote Veronica archief en zijn alleen voor intimi te beluisteren. In 1965 studeerden Ad en ik af en            mochten gaan werken bij Philips Telecommunicatie industrie<\/b> in Huizen. Maar allebei vonden we dat nou            uiteindelijk niet dat je zegt\u2026\u2026\u2026 Werken tussen 9 en 5. Nee, dat was niks voor ons. Omstreeks die tijd zag ik            een advertentie in de Gooi en Eemlander van Radio Veronica<\/b>; \u201ctechnicus gevraagd\u201d. Ik gaf de            advertentie aan Ad en die ging solliciteren. Ik moest mijn militaire dienstplicht vervullen. Ad was            vrijgesteld. En Ad werd aangenomen in de herfst van \u201965. Maar ja, je weet hoe dat gaat; ik kwam dus veel op            bezoek daar op de Hilversumse Zeedijk<\/b> waar de Veronica studio\u2019s waren. Op de Puch<\/b> bromfiets            met hoog stuur. <\/pee>        Ik werd toen al vrij snel opgenomen in de Veronica familie. Want het was natuurlijk wel handig zo\u2019n jongen            die af en toe kon \u201cinspringen\u201d. Dus dat ging soms van, \u201cach Juul kan jij effe de Rolling Stones show            opnemen?\u201d (ik was Stones fan tot aan 1971 ). In november 1967 riep de dienstplicht en vertrok ik naar de            Elias Beekman kazerne<\/b> te Ede. (de verbindingsdienst). Maar na 13 dagen mocht ik de dienst weer            verlaten, met S5, dat wel. Maar misschien was dat wel een kompliment, ik was (en ben) geen \u201corders            opvolger\u201d. En de daarop volgende dagen, The Who hadden net een hit met \u201cI can see for miles\u201d, had ik nog            geen zin om mij weer bij Philips in Huizen te melden, dus hup op de brommer naar Veronica! En technicus            Jurg van Beem<\/b> had wel wat te doen voor me en hij deed samen met Ad een goed woordje voor me bij            hoofdtechnicus Karel van der Woerd<\/b>. Tot op een dag Willem van Kooten<\/b> (Joost dus) tegen me zei;            \u201cHe, Jules, wat doe je eigenlijk op dit moment?\u201d. Ik: \u201dnou Willem, ik ga weer naar Philips\u201d. Willem: \u201cwat            verdien je daar?\u201d. Ik: \u201c425 gulden\u201d. Willem; \u201cbel maar op dat je niet meer terug komt, dat krijg je hier            ook!\u201d (onderhandelen is nooit mijn sterkste kant geweest). En zo ben ik bij Veronica gekomen. Mijn moeder            zei nog; \u201cjongen blijf nou bij Philips, daar heb je een mooi pensioen en dat bij die omroep, dat kan nooit            wat zijn!\u201d (inmiddels is Philps in Huizen en Hilversum opgeheven!). En ik krijg een prima pensioen bij de            Omroep.        <\/pee><\/p>\n
<\/a>
Juul in de studioZeedijk in Hilversumoktober 1968<\/figcaption><\/figure>\n
\t\t\t\tGoed, woensdag 29 november 1967 was m\u2019n eerste officiele werkdag bij Radio Veronica. En ik heb er geen moment            spijt van gehad! \u2019s Ochtends om acht uur, stipt op tijd, maar er was niemand! Na tien minuten kwam            Gerard<\/b> de<\/b> Vries<\/b> en ook hij had geen sleutel van de studio dus besloten wij om over een            schutting via een bevriend bedrijf via de destijds altijd openstaande achterdeur naar binnen te glippen            (voor de Hilversum kenners, dat bedrijf was ook van de gebroeders Verweij, het heette Universum in de            Herenstraat).        <\/pee>        E\u00e9n van m\u2019n eerste officiele programma\u2019s die ik moest opnemen was \u201cJoost mag het weten<\/b>\u201d. Ik was enorm            zenuwachtig want het was toch niet niks, opnemen met Joost<\/b> den<\/b> Draaijer<\/b>!. Ik heb er nog            een fragment van, en het zit in het Veronica archief, dat Joost mij welkom heet. De plaat die hij toen            draaide; \u201cBend me shape me<\/b>\u201d, was van The American Breed. <\/pee>        Omstreeks die tijd zag ik ook een verlegen iemand binnenkomen met een cameljas en die zich als volgt            voorstelde; \u201cHoi. Ik ben Lex Harding<\/b> en kom van boord\u201d. Lex was bijna tegelijkertijd met mij bij            Veronica komen werken. Terecht moest ik in m\u2019n begin periode veel programma\u2019s opnemen die wat minder in de            belangstelling kwamen maar toch belangrijk waren. Want iedere dj had wel z\u2019n favoriete technicus; Jan van                Veen<\/b> met Ruud Westbroek<\/b> en Jos<\/b> Hogen<\/b>, Ad met Joost<\/b> en Rob Out<\/b>            enz. Al gauw kwam Lex aan land programma\u2019s maken en hij werd heel veel aan Ad en mij \u201cgekoppeld\u201d. En samen            met Lex heb ik \u201cleren programma\u2019s maken\u201d. Die frequentesamenwerking is nooit meer overgegaan tot aan de            laatste dag. En ook tijdens de \u201c1224 dagen<\/b>\u201d in 1999 bleek nog altijd na al die jaren dat we elkaar            tijdens het programma maken \u201cblindelings<\/b>\u201d aanvoelden (Lex vertelde dat toen in de uitzending). In m\u2019n            uitnodiging ivm m\u2019n 25 jarig TROS jubileum omschreef ik het als volgt; <\/pee><\/p>\n
<\/a>
Lex en Juulin studio 4van Lapershoek<\/figcaption><\/figure>\n
        ‘Lodewijk en ik begonnen bijna op dezelfde dag bij Radio Veronica, in 1967. En allebei gevraagd door de                vader van de Nederlandse DJ\u2019s: Willem van Kooten (Joost den Draaijer). Met Lex heb ik de meeste                \u201cradio-uren\u201d in m\u2019n Veronica tijd gemaakt. Het klikte tussen ons, Lex met lange haren, ik keurig kort                geknipt, Lex in een witte sportwagen, ik op m\u2019n bromfiets, Lex dronk een biertje en ik een cola. Van Lex                heb ik geleerd om over popmuziek na te denken en een hoop dingen uit te pluizen (Als hij de Billboard                uit had, spelde ik hem). Lex was voor mij bij Veronica de \u2018denker\u2019.’<\/i><\/pee>        Het werd 1968 en elke maand stond er wel weer een stuk in de krant dat Veronica \u201cverboden\u201d zou worden. En            elke keer schrokken we weer. Het zou ieder moment afgelopen kunnen zijn. Maar elke keer ging de \u201cstorm\u201d            liggen. En toch kende 1968 een paar markante momenten. Robbie Dale<\/b> kwam bij Veronica werken. We            gingen programma\u2019s maken voor Radio Popular de Mallorca<\/b>. Henk van Dorp<\/b> kwam. Nadat hij een            interview maakte voor een krant met Joost bleek dat ze dezelfde iedeen hadden over een radioprogramma en dat            werd \u201cHelp er zit een olifant in de tram<\/b>\u201d. Ook denk ik met veel voldoening terug aan de tijd van            samenwerken met Henk van Dorp. Hij was degene die eigenlijk het \u201cinterview\u201d en de montage daarvan bij            Veronica introduceerde. Avonden en nachtenlang hebben we, Ad Bouman<\/b>, Sietze Gardenier<\/b>, Ruud                Westbroek<\/b> en ik zitten monteren voor de sportprogramma\u2019s \u201cSportief zijn beter worden<\/b>\u201d . Vrij            snel kwam Frits Barend<\/b> het team versterken. En ik kan me nog \u00e9\u00e9n zondagnacht herinneren dat Henk de            zojuist gemonteerde interviews met PSV doelman Jan van Beveren<\/b> in z\u2019n geheel aan het terugluisteren            was om 03.00 uur \u2019s nachts en Frits en ik \u201cbaldadig\u201d aan het voetballen waren in de discotheek tussen alle            platen! Ja, dat waren nog eens tijden (er sneuvelden twee TL buizen). We gingen ook buiten voetballen olv            Stan Haag<\/b> op een klein veldje bij de ouders van Henk van Dorp in de buurt van Hilversum. Op dat veld            trainden we vrijwel iedere zaterdagmorgen met een aantal illustere mensen; George Kooijmans<\/b>            (Earrings); Peter Koelewijn<\/b>; Pim ter Linde<\/b> enz. Nu loopt de snelweg A27 bij Hilversum pal over            het veld en ik rijd er nog wel eens \u201coverheen\u201d. Joost den Draaijer<\/b> wilde in het vroege voorjaar van            \u201968 een nieuwe studio en tegelijkertijd directeur worden (allebei werd toen door de gebroeders Verweij niet            gehonoreerd). Uiteindelijk begon Joost op 1 april de productiemaatschappij Red Bullet<\/b>. Maar toch            begon in \u201968 het duidelijk te worden dat we gingen verhuizen naar een nieuwe studio; Lapershoek<\/b>.            Karel van der Woerd<\/b> maakte het hele studio ontwerp en ik had op mij genomen om de voorversterkers van            de pick ups te ontwerpen. Want zoals Karel zei; \u201cjij hebt toch electronica gestudeerd?\u201d. Al pratend met Ad            kwam ik tot de slotsom dat we vanwege de middengolf en de beperkte frequentiekarakteristiek toch een soort            \u201choog<\/b>\u201d correctie moesten toepassen. Dit omdat we ook veel Amerikaanse persingen draaiden die soms            (te) veel hoge tonen bevatten. En die correctie hebben we experimenteel vastgesteld. Ik ontwierp een            voorversterker en maakte 15 insteekprintjes die we zo konden uitwisselen. Ik ben het schema jammer genoeg            kwijt, maar Ad heeft nog een voorversterker<\/b> dus ik zal het weer tekenen. Het was de tijd van \u201cTime                of the season<\/b>\u201d van The Zombies (voorjaar \u201969). Met die plaat, de Amerikaanse persing op DATE<\/b>            records<\/b> met een groen label, hebben Ad en ik in het \u201chok\u201d van Karel de pick ups en de frequentie            karakterestiek van de door mij ontworpen voorversterker getest.        <\/pee>        Enfin, Veronica verhuisde en kreeg een heuse telefooniste, daarvoor namen de meisjes van de discotheek gewoon            allemaal de telefoon op. Er kwamen dj\u2019s, er gingen dj\u2019s, en er was wel eens een fikse ruzie, die vaak            eindigde met een borrel (ik was overigens de enige bij Veronica die niet dronk en dat is nog steeds zo). Ook            verliet Eddy Becker<\/b> Veronica, hij ging naar de VARA en Tom Mulder<\/b> kwam van een reklameburo en            kreeg van Henk van Dorp de naam Klaas Vaak<\/b> toen hij begin \u201969 bij Veronica kwam werken. Ik was de            eerste die z\u2019n programma opnam, dat was op een middag om 2 uur. Ik weet het nog precies, Tom (Klaas) kwam            binnen met een grote tape onder z\u2019n arm; \u201cHoi, ik ben Tom en graag veel jingles draaien, hier heb je de            band\u201d. Tom zou in de zomer van 1973 naar de TROS radio vertrekken. <\/pee>        Ook kwamen er andere zeezenders, sommige gingen ook weer. Behalve eentje. Dat was het zendschip de Mebo                2.<\/b> Als fanatieke kortegolf<\/b> luisteraar en zendamateur hoorde ik hun testuitzendingen in het            Duits door een dj die zich Axel<\/b> noemde. Dat was in de 49 meterband<\/b>, met een hoop fading. Toen            kon ik nog niet bevroeden dat de Mebo 2 wel eens een grote concurrent kon gaan worden. En het meest            tragische vond ik later eigenlijk wel dat die concurentie kwam van een aantal oud-collega\u2019s! (Jan van Veen            en Joost de Draaijer). Maar goed, concurrentie is op zich niet erg, zolang die maar ,in ons geval \u201cvia de            ether\u201d wordt uitgevochten. Hoewel, ik heb RNI<\/b> nooit gezien als een concurrent, vooral ook omdat zij            zich in mijn optiek richten op een een ander smaller en jonger publiek. En wij bij Veronica wensten een            breder publiek te bereiken. Maar luisteren deed ik, behalve naar Leo van der Goot<\/b> met            3-master<\/b>, vrijwel nooit. Maar als electronicus en zendamateur vond ik het heel erg interessant,            zoveel zenders tegelijk op een schip. En dat wekte m\u2019n nieuwsgierigheid. Zo zelfs dat ik \u201cvreemde\u201d signalen            ontdekte die ik als onverklaarbare tekens<\/b> binnenkreeg op m\u2019n telexlezer ontvanger. Tegelijkertijd            dook het z.g. spionageverhaal<\/b> op. Enfin ik vertelde dat tegen Oom Bull Verweij<\/b> die ik opzocht            tijdens zijn detentieperiode in de gevangenis in Utrecht. En na m\u2019n bezoek stuurde hij mij een briefje met            daarin \u201cverscholen\u201d de boodschap:\u201dheb je nog meer opnamen gemaakt waarvan je laatst sprak\u2026\u2026\u2026.???\u201d . Oom Bull            is nog steeds een man die uiterst positief in het leven staat en toen ook al. Hij schreef altijd erg leuke            briefjes. Hij noemde mij wel eens z\u2019n \u201cstaatssecretaris<\/b>\u201d en dat deed hij ook in dit briefje uit de            gevangenis weer.        <\/pee>        <\/p>\n
<\/a>
Briefje Bull Verweijuit de gevangenis aan Juul<\/figcaption><\/figure>\n
        En toen deed zich na een paar dagen een merkwaardig fenomeen voor. Ik woonde nog bij m\u2019n moeder, er werd            aangebeld en er stonden twee heren voor de deur en zij waren uitermate geinteresseerd in m\u2019n ontvangen telex            signalen. Dat was de BVD<\/b> dus! Die papierrolletjes had ik niet meer, want ik kon met die vreemde            tekens niks. En ze stelden allerlei vragen , maar uiteindelijk vertrokken ze weer onverrichte zaken. Dit            verhaal \u201conthul\u201d ik nu voor het eerst in al die jaren. (het is al zo lang geleden). Maar de afdruk van de            brief van Bull Verweij aan mij laat zien dat het echt zo was. Later , eind jaren 70 raakte ik als            zendamateur bevriend met \u00e9\u00e9n van de zendertechnici van de MEBO, Frans<\/b> de<\/b> Feber<\/b> en bleek            dat de zendertechnici a\/b van de Mebo gewoon met een telex aan het experimenteren waren geweest. Als aardige            bijkomstigheid bleek trouwens dat Frans van de PTT later de volgende roepletters als zendamateur kreeg:            PA2RNI<\/b> (Frans is enkele jaren geleden helaas overleden).        <\/pee>        Enfin, de bomaanslag<\/b> had wel tot gevolg dat men in Den Haag heel erg zenuwachtig begon te worden en na            al die jaren begon er beweging in de politiek te komen. En kontakten die we in politieke partijen,            bijvoorbeeld de VVD, hadden waarschuwden ons dat het nu echt menens zou gaan worden. Ik herinner mij dat een            directielid van Veronica mij eens vertelde dat de echtgenote van een hoge politicus raadslid was in            Amsterdam en de partij van die echtgenote organiseerde in de Amsterdamse Pijp wel eens een wielerwedstrijd            voor de jeugd. Veronica was dan nooit te beroerd om een \u201cbedragje te schenken\u201d om die wedstrijd mogelijk te            maken. Zo ging dat toen! <\/pee>        <\/p>\n
<\/a>
Rob Out<\/figcaption><\/figure>\n
        En elke keer dat wij als medewerkers dachten; \u201cnu is het afgelopen, we zien het niet meer zitten\u201d, was het            Rob Out<\/b> die ons ervan wist te overtuigen om door te gaan!! Rob was in die tijd een geweldige                inspirator<\/b>. Die pluim mag best wel eens gegeven worden!        <\/pee>        Niet alleen de politiek maakte het ons lastig. Buitenlandse zenders konden er ook wat van! De zender            Beromunster<\/b> in Zwitserland zou z\u2019n toch al grote vermogen aanzienlijk versterken van 160 kw. naar 300            Kw. met als gevolg dat wij slechter te ontvangen zouden zijn!(zie elders op deze site het verhaal over het            zenderbereik). We hadden bij Veronica al jaren een adviseur die goede kontakten had bij de techniese            afdeling van de EBU<\/b> (European Broadcasting Union) in Geneve en hij kwam na een studie met de            suggestie dat we gebruik moesten gaan maken \u201cde grondgolf\u201d. Hij opperde 557<\/b> kHz. Dat werd dus zoals            Oom Bull ooit eens zei; \u201dmet een haal naar de andere kant van de schaal\u201d. Er werd een ontwerp gemaakt van de            nieuwe antenne en er moest natuurlijk getest worden. Dat gebeurde gedurende de zomer van 1972. Vele van de            technici hebben nachtelijke \u201cluisterritten<\/b>\u201d gemaakt door het land. Ik kan mij nog een nachtelijke rit            heugen in de oude SAAB van Klaas Vaak vanaf Hilversum naar de Duitse grens achter Hengelo. We stonden \u2019s            nachts in Apeldoorn met draagbare radio\u2019s te luisteren en werden bijna opgepakt door de politie, we stonden            nl bij een \u201czusterhuis\u201d van het ziekenhuis en er waren al vaker rare dingen gebeurd daar! Altijd als ik de            muziek hoor die tijdens de testen werd gebruikt van Les Paul<\/b> en Mary<\/b> Ford<\/b> denk ik aan            die nachten. Tijdens die test moest aan boord altijd de 192<\/b> antenne naar beneden gehaald worden en de            538<\/b> antenne omhoog gehesen worden. Allemaal wapenfeiten die door de techniese collega\u2019s aan boord olv            de begin 2001 helaas overleden hoofdtechnicus Jos\u00e9 van Groningen<\/b> gedaan werden. Uiteindelijk werd het            een geslaagde operatie! Nu kan ik ook wel onthullen dat er ook nog een LG (langegolf)frequentie als optie            besproken is in de buurt van 209 kHz. Maar al vrij snel is vanwege de \u201cantennelengte\u201d op die golflengte is            daar van afgezien.        <\/pee>        De avond en nacht van 2 april 1973 was ook zo\u2019n gedenkwaardige dag bij Veronica. Het stormde in Hilversum ook            al heel erg, maar ja, dat deed het wel vaker. Ik weet niet meer hoe, maar het enige dat ik mij nog herinner            is dat Ad Bouman en ik en ik dacht Bert Verweij<\/b> in de beige BMW van Ad met een noodgang naar            Scheveningen<\/b> zijn gereden. Bomen op de weg, Ad z\u2019n motor van z\u2019n auto bijna opgeblazen en zand in de            smalfilm camera. Daar lag de Norderney<\/b>, op een plek waar \u2018ie niet hoorde. Verder is m\u2019n geheugen            betreffende die tijd \u201cleeg\u201d. Merkwaardig!.        <\/pee>        Een andere belangrijke gebeurtenis stond ons te wachten, 18 april 1973 , \u201cWe kunnen het toch proberen?\u201d. Het            was collega Anneke<\/b> Veenstra,<\/b> werkzaam in de discotheek van Veronica, die deze legendarische            woorden in die spot sprak. Honderduizenden mensen gaven gehoor aan haar oproep. Zoals we nu weten heeft het            niet geholpen. <\/pee>        <\/p>\n
<\/a>
Hans Mondt en Juulmonteren item van 2e kamerdebatin juni 1973<\/figcaption><\/figure>\n
        Uiteindelijk werd de zaak in juni 1973 beslist in de 2e kamer en later in de eerste kamer op 22 januari 1974.            We hadden in die tijd een tijdelijke studio ingericht in het kantoor van rederij<\/b> de<\/b>            Ruiter<\/b> te Scheveningen. We hadden nl toestemming gekregen om opnamen te maken in de tweede kamer            tijdens de debatten. Ik was samen met Karel van der Woerd verantwoordelijk voor de montage van fragmenten            van die opnamen en die werden dan weer met een snelle boot naar de Norderney gebracht.        <\/pee>        Voor die tijd was het een komen en gaan van politici in de studio in Hilversum. En allemaal maakten ze de            mooiste beloften. Er waren er maar twee in mijn beleving die in de kamer ook zeiden wat ze ons in Hilversum            beloofden; Jan Keja<\/b> van de VVD, die oud zeeman was en zelfs enkele dagen te gast aan boord van de            Norderney is geweest. Ook Dolf Coppes<\/b> van de PPR nam het in zekere zin op voor Veronica. Ik zal zijn            woorden in de 2e kamer niet gauw vergeten; \u201cen dan moet ik weer zeggen, vrienden het is niet gelukt\u2026\u2026\u201d. Hij            doelde daarmee op het feit dat hij niet aan de mensen in het land kon uitleggen dat Veronica weg moest. De            partij van Dolf Coppes was notabene de partij van minister Harry van Doorn<\/b>. Die kreeg in die tijd            altijd de volle laag van iedereen. Nu beschouwend was dat niet helemaal terecht want het was natuurlijk ook            het ministerie van Verkeer en Waterstaat dat een grote vinger in de pap had. Omstreeks 1976 maakten Tom                Mulder<\/b> en ik een interview in Lopik over de golflengte wisseling van Hilversum 3 met een hoge            adviseur van het ministerie, dhr. Reinhold en hij bevestigde ons dat in zijn optiek het zo was dat Veronica            om politieke reden moest verdwijnen (maar dat wisten wij al). Hij zei dat overigens nadat hij zich ervan            vergewist had dat m\u2019n NAGRA<\/b> opnameapparaat uit stond. Ja, ja, zo gaat dat. <\/pee>                    <\/p>\n
<\/a>
Telegram van Rob Outaan medewerkers<\/figcaption><\/figure>\n
            
Telegram van Rob Outaan medewerkers<\/figcaption>        <\/figure>\n
 –>        De zomer van 1974 kenmerkte zich in hard werken en programma\u2019s maken op lokatie. <\/pee>        Na de 2e kamer debatten stuurde Rob Out<\/b> iedereen een telegram met daarin instructies, want hij had            bedacht dat er actie gevoerd zou gaan worden. Er moest een heuse omroep komen die zou gaan opereren binnen            het publieke omroep bestel. Maar uiteindelijk rolde op 20 augustus 1974 een persbericht op de mat bij            Veronica met daarin het besluit dat op 1 september 1974 het verdrag van Straatsburg<\/b> van kracht zou            worden. Het resulteerde in een planning van de laatste week die er als volgt uitzag. Rob Out typte hem al op            papier van de Veronica Omroep Organisatie <\/b>(VOO). Hij was daar immers al druk mee doende. <\/pee>        De laatste week was een week van ongeloofelijk hard werken om alles programmatisch nog voor elkaar te            krijgen. De bijzondere fragmenten, de oud collega\u2019s vragen om nog \u00e9\u00e9n keer te gast te zijn bij het radio            station waar zij begonnen waren. Zonder uitzondering stemden zij toe. Ook kwamen er ineens collega\u2019s van het            toenmalige Hilversum 3 \u201ckijken\u201d. Ik vond dat wel wat merkwaardig soms, maar ja, zo gaat dat. <\/pee>            <\/p>\n
<\/a>
De laatste planningvoor technici en dj\u2019stot 29 augustus 1974<\/figcaption><\/figure>\n
            
De laatste planningvoor technici en dj\u2019stot 29 augustus 1974<\/figcaption>        <\/figure>\n
 –>        Zelf was ik in die tijd al gevraagd door Klaas Vaak<\/b> (Tom Mulder) om zijn producer te worden bij de            TROS<\/b> radio. En omdat er maar een paar mensen mee \u201ckonden\u201d naar de VOO<\/b> greep ik die kans met            beide handen aan. Inmiddels gleed de ontslagbrief van Veronica in de bus.        <\/pee>        De laatste week is door het harde werken, bijna dag en nacht, heel snel voorbij gegaan. Ik heb \u2018m als het            ware niet beleefd! En dat is mij later flink \u201copgebroken\u201d. Want het niet fatsoenlijk afscheid nemen van een            \u201cdierbare<\/b>\u201d, in mijn geval was dat Veronica, bleek later diep ingegrepen te hebben in m\u2019n leven. 25            jaar later, in de zomer van 1999 tijdens de Veronica 1224 reunie<\/b>, heb ik op mijn manier afscheid            genomen. En ook het soms meewerken aan Radio 192<\/b>, het geesteskind van oud collega en vriend Ad                Bouman<\/b> en zijn mede compaan Michael Bakker<\/b> geeft een heerlijk gevoel. Dat samen met het            compleet maken van het Radio Veronica archief<\/b>, een                 href=”https:\/\/www.norderney192.nl\/norderney\/archief\/”>stuk<\/a>            daarover is te vinden elders op deze site doet mij wel eens verzuchten tegen Ad Bouman; \u201cwij zijn onze radio            carriere begonnen bij Veronica, ik denk dat we hem ook doende met Veronica eindigen\u201d. Inmidels ben ik alweer            29 jaar werkzaam bij de TROS. Een omroep, ook ontstaan uit zee en waar ik de eer had om nog \u201cJoop\u201d te mogen            zeggen tegen de de legendarische Joop Landr\u00e9<\/b> die ook al samen met voorzitter mr. Henri                Minderop<\/b> betrokken was bij het ontstaan van de TROS. En ook daar zaten vele collega\u2019s met            \u201czeebenen\u201d; Freek Simon<\/b>; Tom Mulder<\/b>; Ferry Maat<\/b>; Ad Roland<\/b>, Cees                Maninhetveld<\/b>. Zij ging allemaal weg bij de TROS en helaas overleed Freek Simon in februari 2002. Ik            ben overgebleven en dat stemt ook nu niet weer tot vreugde. Het niet kunnen \u201cdelen\u201d van herinneringen doet            soms pijn. <\/pee>        Dit waren mijn herinneringen aan 7 jaren Radio Veronica. Voor mijn gevoel waren het heerlijke tropenjaren.            Het waren \u201cvluchtige herinneringen\u201d. Het kan veel uitgebreider en gedetailleerder. <\/pee>        Vriend, journalist en groot Veronica kenner Jelle Boonstra<\/b> wil terzijnertijd een boek schrijven met            zoals ik het noem; \u201chet echte verhaal<\/b>\u201d. Inmiddels heeft Jelle mijn papieren Veronica archief, waaruit            je in dit verhaal enkele foto\u2019s hebt gezien, in kaart gebracht en ingebonden. Het zijn drie boeken geworden.            Nee, ze zijn niet te koop of te leen. Ik koester ze, het is mijn \u201cVeronica geschiedenis<\/b>\u201d, \u00e9\u00e9n van de            belangrijkste periodes uit m\u2019n leven!<\/pee>        Juul GeleickProgrammatechnicus Radio Veronica 1967 – 1974<\/i><\/pee>    <\/div>\n
<\/div>\n
[\/et_pb_fullwidth_code][\/et_pb_section]<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Herinneringen inzake Radio Veronicade aanloop daartoe en hoe het verder gingdoor Juul Geleick 29 november 1967 \u2013 31 augustus 1974 op de Puch brommer,met Veronica sticker Radio(s) maken zat er bij mij al vroeg in. Immers, ik kreeg op m\u2019n 10e van m\u2019n vader een bouwdoos om een kristal ontvanger te maken. Het was de […]<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"parent":0,"menu_order":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","template":"","meta":{"_et_pb_use_builder":"on","_et_pb_old_content":"","_et_gb_content_width":"","footnotes":""},"class_list":["post-10675","page","type-page","status-publish","hentry"],"blog_post_layout_featured_media_urls":{"thumbnail":"","full":""},"categories_names":null,"comments_number":0,"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.norderney192.nl\/norderney\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/10675","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.norderney192.nl\/norderney\/wp-json\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.norderney192.nl\/norderney\/wp-json\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.norderney192.nl\/norderney\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.norderney192.nl\/norderney\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=10675"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.norderney192.nl\/norderney\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/10675\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.norderney192.nl\/norderney\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=10675"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}