{"id":10764,"date":"2022-05-25T01:10:09","date_gmt":"2022-05-24T23:10:09","guid":{"rendered":"https:\/\/www.norderney192.nl\/norderney\/?page_id=10764"},"modified":"2023-02-07T23:43:06","modified_gmt":"2023-02-07T22:43:06","slug":"herinneringen_weeterloo","status":"publish","type":"page","link":"https:\/\/www.norderney192.nl\/norderney\/herinneringen_weeterloo\/","title":{"rendered":"herinneringen_weeterloo"},"content":{"rendered":"<p>[et_pb_section fb_built=&#8221;1&#8243; fullwidth=&#8221;on&#8221; admin_label=&#8221;Generic S0&#8243; module_id=&#8221;nn-generic-section0&#8243; _builder_version=&#8221;4.16&#8243; _module_preset=&#8221;default&#8221; saved_tabs=&#8221;all&#8221; global_colors_info=&#8221;{}&#8221;][et_pb_fullwidth_code admin_label=&#8221;Generic S0 Full Width Code&#8221; module_id=&#8221;nn-generic-section0-code&#8221; _builder_version=&#8221;4.17.3&#8243; _module_preset=&#8221;default&#8221; width=&#8221;100%&#8221; global_colors_info=&#8221;{}&#8221;]<\/p>\n<h5><!-- [et_pb_line_break_holder] -->  jan van weeterloo<!-- [et_pb_line_break_holder] --><\/h5>\n<p>[\/et_pb_fullwidth_code][\/et_pb_section][et_pb_section fb_built=&#8221;1&#8243; fullwidth=&#8221;on&#8221; admin_label=&#8221;Generic S1&#8243; module_id=&#8221;nn-generic-section1&#8243; _builder_version=&#8221;4.16&#8243; _module_preset=&#8221;default&#8221; saved_tabs=&#8221;all&#8221; global_colors_info=&#8221;{}&#8221;][et_pb_fullwidth_code admin_label=&#8221;Generic S1 Full Width Code&#8221; module_id=&#8221;nn-generic-section1-code&#8221; _builder_version=&#8221;4.19.5&#8243; _module_preset=&#8221;default&#8221; width=&#8221;100%&#8221; custom_margin=&#8221;||||false|false&#8221; hover_enabled=&#8221;0&#8243; global_colors_info=&#8221;{}&#8221; sticky_enabled=&#8221;0&#8243;]<\/p>\n<div id=\"nn-page-global\"><!-- [et_pb_line_break_holder] -->    <\/p>\n<div id=\"nn-page-herinneringen\"><!-- [et_pb_line_break_holder] -->        <pee><!-- [et_pb_line_break_holder] -->        <\/p>\n<h2>Heel Uithoorn moest het weten<\/h2>\n<p><!-- [et_pb_line_break_holder] -->        <\/p>\n<h4>De laatste jaren van Veronica gezien door de ogen van een kind van 12<\/h4>\n<p><i>door Jan van Weeterloo<\/i><\/pee><!-- [et_pb_line_break_holder] --><!-- [et_pb_line_break_holder] -->        <\/pee><!-- [et_pb_line_break_holder] -->        <\/p>\n<figure class=\"floatleft\"><img decoding=\"async\" src=\"\/afb\/weeterloo.jpg\" \/><!-- [et_pb_line_break_holder] --><figcaption><\/figcaption><!-- [et_pb_line_break_holder] -->        <\/figure>\n<p><!-- [et_pb_line_break_holder] -->        <pee><b>Radio Veronica &#8230;&#8230;&#8230;&#8230;.. de naam alleen al heeft nog steeds een magische klank voor mij. Ik ben<!-- [et_pb_line_break_holder] -->                geboren in 1961 maar moet bijna vanaf mijn geboorte Veronica hebben gehoord. Opgroeiend in een gezin met<!-- [et_pb_line_break_holder] -->                3 kinderen ouder dan ik (en dan was ik ook nog een nakomertje) ben ik van jongs af aan geconfronteerd<!-- [et_pb_line_break_holder] -->                met popmuziek en alle uitingen die er bij horen. Integraal onderdeel daar van was Radio Veronica. <\/b><!-- [et_pb_line_break_holder] -->        <\/pee><!-- [et_pb_line_break_holder] -->        <pee>Ik kan mij nog goed herinneren hoe ik in de zomer als 10-jarige in een tentje in de tuin met een<!-- [et_pb_line_break_holder] -->            transistor de top 40 met Lex lag te luisteren. Dat is een van mijn warme jeugdherinneringen: Radio Veronica,<!-- [et_pb_line_break_holder] -->            de dj\u00b4s, de muziek en ook heel duidelijk de (reclame) jingles. En zo was het waarschijnlijk gebleven als<!-- [et_pb_line_break_holder] -->            daar niet door een machtsdaad uit een verkeerd begrepen burgerlijke regelzucht een eind aan gekomen was.<!-- [et_pb_line_break_holder] -->            Eerst begreep ik het allemaal niet zo. In een huis-aan-huis krantje (kijk in) Kontakten (voor een goeie<!-- [et_pb_line_break_holder] -->            baan) stond de kop <i>&#8216;regering draait de knop om, over 9 maanden is het uit&#8217;.<\/i> Daar bij een foto van de<!-- [et_pb_line_break_holder] -->            <b>Borkum Riff<\/b> en de <b>MeBo2<\/b>. Wat het wel betekende werd me al snel duidelijk.<!-- [et_pb_line_break_holder] -->        <\/pee><!-- [et_pb_line_break_holder] -->        <\/p>\n<figure class=\"floatright\"><img decoding=\"async\" src=\"\/afb\/ankerstrand_jongens.jpg\" \/><!-- [et_pb_line_break_holder] --><figcaption><\/figcaption><!-- [et_pb_line_break_holder] -->        <\/figure>\n<p><!-- [et_pb_line_break_holder] -->        <pee><!-- [et_pb_line_break_holder] -->            <\/b>Op Veronica werden verontrustende jingles uitgezonden, <b>VERONICA BLIJFT; ALS U DAT WILT!<\/b> Nou dat<!-- [et_pb_line_break_holder] -->            wilde ik wel! Achteraf denk ik wel eens hoe het in vredesnaam mogelijk was dat ik zo jong zo betrokken ben<!-- [et_pb_line_break_holder] -->            geweest bij het hele gebeuren. Het was allemaal wel beperkt tot mijn eigen omgeving maar wel overduidelijk.<!-- [et_pb_line_break_holder] -->            Heel Uithoorn (mijn toenmalige woonplaats) moest het weten&#8230;&#8230;&#8230;..In korte tijd stond mijn hele wijk<!-- [et_pb_line_break_holder] -->            (Zijdelwaard) vol met deze ene boodschap: <b>VERONICA MOET BLIJVEN!<\/b> Met een dikke viltstift trok ik er<!-- [et_pb_line_break_holder] -->            regelmatig op uit en schreef op elk beschrijfbaar oppervlak deze tekst. Vooral parkbankjes werden een<!-- [et_pb_line_break_holder] -->            geliefd slachtoffer. Daar bleef het echter niet bij. Ik stuurde natuurlijk een brief naar <b>premier den<!-- [et_pb_line_break_holder] -->                Uyl<\/b>. Ik kreeg een keurige brief terug, door Joop persoonlijk geschreven waarin hij probeerde uit te<!-- [et_pb_line_break_holder] -->            leggen het hoe en waarom. Achteraf gezien heel netjes maar natuurlijk niet bevredigend qua boodschap, Jan<!-- [et_pb_line_break_holder] -->            jochie, ga straks maar gewoon naar Hilversum 3 luisteren, misschien komen Tineke Tom en Rob daar ook wel<!-- [et_pb_line_break_holder] -->            werken &#8230; Dat was natuurlijk tegen het zere been. Inmiddels startte de actie om een brief aan minister van<!-- [et_pb_line_break_holder] -->            Doorn van CRM te sturen. Hij heeft er 2 van mij gehad. Maar waar Joop nog begrip probeerde te kweken was<!-- [et_pb_line_break_holder] -->            Harry gewoon een 5 letter boomvrucht: de wet is de wet, niet zeuren! Al deze gekmakende ignorantie maakte<!-- [et_pb_line_break_holder] -->            mij steeds radicaler. Ik startte in mijn wijk een handtekeningen actie met het doel VERONICA MOET BLIJVEN!<!-- [et_pb_line_break_holder] -->            Wat ik vervolgens met die handtekeningen moest wist ik nog niet, maar ik ging op pad met een klein boekje<!-- [et_pb_line_break_holder] -->            met een zwart wit foto van de Norderney (uit het Veronicablad geknipt) er voorop geplakt. Aanbellen en een<!-- [et_pb_line_break_holder] -->            handtekening vragen. Het boekje bevatte al gauw meer als 100 handtekeningen, zelfs de kapelaan van de RK<!-- [et_pb_line_break_holder] -->            kerk tekende. De oplossing wat met de handtekeningen te doen kwam tijdens de gemeenteraadsverkiezingen. Er<!-- [et_pb_line_break_holder] -->            werd in die tijd druk propaganda gevoerd door de pas nieuwe CDA-ers die natuurlijk hun plaatselijke partij<!-- [et_pb_line_break_holder] -->            op de kaart wilden zetten (het echte landelijke CDA bestond geloof ik nog niet toen). Dus reed men gewapend<!-- [et_pb_line_break_holder] -->            met geluidswagens en stickers door elke woonwijk van Uithoorn om hun boodschap te brengen. De stomverbaasde<!-- [et_pb_line_break_holder] -->            CDA-campagne mensen werden in de Nicolaas Beetslaan plotseling overvallen door een blaag die hun auto<!-- [et_pb_line_break_holder] -->            bestrooide met handgeschreven pamfletjes met de tekst <b>VERONICA MOET BLIJVEN!<\/b> en de man achter het<!-- [et_pb_line_break_holder] -->            stuur kreeg &#8216;namens Uithoorn&#8217; de handtekeningen in het boekje uitgereikt. Hij wist niets anders uit te<!-- [et_pb_line_break_holder] -->            brengen als &#8216;Nou&#8230;&#8230;&#8230; bedankt&#8217;. Aldus verliep mijn eerste &#8216;politieke rel&#8217;&#8230;&#8230;&#8230; <\/pee><!-- [et_pb_line_break_holder] -->        <\/p>\n<figure class=\"floatleft\"><img decoding=\"async\" src=\"\/afb\/stranding322a.jpg\" \/><!-- [et_pb_line_break_holder] --><figcaption><\/figcaption><!-- [et_pb_line_break_holder] -->        <\/figure>\n<p><!-- [et_pb_line_break_holder] -->        <pee>Ondertussen was Veronica zelf natuurlijk ook actief (chronologisch lopen de verhalen niet helemaal gelijk,<!-- [et_pb_line_break_holder] -->            soms is het moeilijk om precies te herinneren wanneer iets gebeurde). Zo was er <b>&#8217;18 april, we kunnen het<!-- [et_pb_line_break_holder] -->                toch proberen?&#8217; <\/b>de hoorzitting en demonstratie in Den Haag. Tevoren strandde de Norderney en mocht<!-- [et_pb_line_break_holder] -->            Veronica van de Mi Amigo uitzenden. Mijn God, wat een spannende tijd. Mijn oom was met zijn camera naar<!-- [et_pb_line_break_holder] -->            Scheveningen gegaan en had zelf foto&#8217;s gemaakt. Hij begreep heel goed wat Veronica voor mij was dus maakte<!-- [et_pb_line_break_holder] -->            een flink aantal afdrukken voor mij. Hij was tijdelijk een soort hogepriester voor mij geworden, hij had het<!-- [et_pb_line_break_holder] -->            schip echt gezien en misschien zelfs aangeraakt&#8230;&#8230; Ik had zelf graag naar de demonstratie in Den Haag<!-- [et_pb_line_break_holder] -->            gewild om mee te doen maar ja &#8230; een 11 jarige alleen in de trein en bus vanuit Uithoorn naar Den Haag kon<!-- [et_pb_line_break_holder] -->            natuurlijk niet, zeker als je ouders lid zijn van de NCRV, ze begrepen het gewoon allemaal niet. En mijn<!-- [et_pb_line_break_holder] -->            oudste broer had inmiddels een baan waar hij niet gemist kon worden en de andere (o welk een verraad!!!) was<!-- [et_pb_line_break_holder] -->            voor radio Noordzee &#8230;&#8230; Ik moest alles dus maar door de gekleurde bril van het NOS journaal zien en horen<!-- [et_pb_line_break_holder] -->            via Veronica. <\/pee><!-- [et_pb_line_break_holder] -->        <pee><!-- [et_pb_line_break_holder] -->        <\/p>\n<figure class=\"floatright\"><img decoding=\"async\" src=\"\/afb\/poster.jpg\" \/><!-- [et_pb_line_break_holder] --><figcaption><\/figcaption><!-- [et_pb_line_break_holder] -->        <\/figure>\n<p><!-- [et_pb_line_break_holder] -->        <pee>Veronica kreeg blijkbaar door dat het een aflopende zaak was en startte de VOS, de <b>Veronica Omroep<!-- [et_pb_line_break_holder] -->                Stichting<\/b>, om zo via Hilversum aan land te komen. Ik was er als de kippen bij om 5 gulden extra op<!-- [et_pb_line_break_holder] -->            de<!-- [et_pb_line_break_holder] -->            speciale briefkaart te plakken en lid te worden. Je kreeg er dan ook een <b>enorme poster<\/b> van de<!-- [et_pb_line_break_holder] -->            Norderney<!-- [et_pb_line_break_holder] -->            voor terug en een sticker met de tekst &#8216;ik ben vriend van Veronica en dus lid van de Veronica Omroep<!-- [et_pb_line_break_holder] -->            Stichting<!-- [et_pb_line_break_holder] -->            (of iets van die strekking)&#8217;. Die plakte ik op mijn oude lampen radio die vast stond op 538 en de poster<!-- [et_pb_line_break_holder] -->            besloeg<!-- [et_pb_line_break_holder] -->            de hele wand van mijn slaapkamertje. <\/pee><!-- [et_pb_line_break_holder] -->        <pee>Maar het onvermijdelijke, de gevreesde ramp en alle ellende die zou volgen kwam onverbiddelijk. Er was geen<!-- [et_pb_line_break_holder] -->            weg terug, de minister had besloten, de kamer had gestemd en het voorstel was aangenomen: de zeezenders<!-- [et_pb_line_break_holder] -->            verdwijnen. Hoewel mijn buurvrouw nog deelnam aan <b>Will wil wel<\/b> en via de muntjes van <b>Harry<\/b><!-- [et_pb_line_break_holder] -->            allerlei reclametroep won, ik nog steeds actief was waar het maar kon om Veronica te promoten en mijn broer<!-- [et_pb_line_break_holder] -->            met een rondvaart langs de <b>MeBO<\/b> en de <b>Norderney<\/b> voer, hoewel het volk van Nederland te kennen<!-- [et_pb_line_break_holder] -->            gaf dat ze het eigenlijk helemaal niet eens waren met dit besluit, de regering was onwrikbaar. Het voelde zo<!-- [et_pb_line_break_holder] -->            onrechtvaardig, je groeit op met democratische normen en waarden, op school hoor je dat het volk beslist in<!-- [et_pb_line_break_holder] -->            de democratie maar in de eerste beste echte zaak waar je zelf mee te maken krijgt als kind die een politiek<!-- [et_pb_line_break_holder] -->            karakter heeft wordt doodleuk beslist tegen de wil van het volk in. Ik was ontgoocheld. Zelfs nu kan ik nog<!-- [et_pb_line_break_holder] -->            niet de woorden vinden voor de woede en verdriet die er toen in mij was. Gelukkig bleef Veronica zelf door<!-- [et_pb_line_break_holder] -->            gaan, op de klanken van <b>Crunchy Granola Suite<\/b> werd uitgeroepen, <b>Veronica GAAT DOOR<\/b>. <\/pee><!-- [et_pb_line_break_holder] -->        <pee>Begin 1974 reed ik met mijn broer (achterop de brommer met benzine die op de bon was) naar de studio van<!-- [et_pb_line_break_holder] -->            Veronica in Hilversum. Helaas kwamen we niet verder dan het voorhalletje&#8230;&#8230;&#8230;&#8230;.maar ik had dan toch<!-- [et_pb_line_break_holder] -->            maar het gebouw gezien! Toch kwam daar onvermijdelijk 31 augustus 1974. Ouderen denken aan de verjaardag van<!-- [et_pb_line_break_holder] -->            Wilhelmina, velen van mijn generatie denken aan <b>&#8216;the day the music died&#8217;<\/b>. Ik weet niet wat voor weer<!-- [et_pb_line_break_holder] -->            het die dag was, eind augustus is het toch meestal zonnig en licht. In mijn gevoel en herinnering was het<!-- [et_pb_line_break_holder] -->            donker, mistig en koud op 31 augustus als <b>Rob Out<\/b> de laatste woorden via 538 uitspreekt. Bij het<!-- [et_pb_line_break_holder] -->            afscheid nemen van Veronica sterft ook een beetje de democratie in Nederland, dat spijt me, voor Nederland.<!-- [et_pb_line_break_holder] -->            Het volkslied, de Veronica filler en dan, wreed en scherp als het steken van een mes in de hartstreek, werd<!-- [et_pb_line_break_holder] -->            met een harde klik de zender uitgeschakeld. Van Doorn moet gedachte hebben &#8216;operatie geslaagd, pati\u00ebnt<!-- [et_pb_line_break_holder] -->            overleden&#8217;. Voor mij een dag om nooit meer te vergeten. Mijn Veronica was dood. De hele week werd vermeld<!-- [et_pb_line_break_holder] -->            hoeveel uur nog en toen het laatste uur er was stond ik in de tuin van mijn zus in Friesland met een<!-- [et_pb_line_break_holder] -->            piepende transistor te luisteren naar Veronica. Ik was alleen. <\/pee><!-- [et_pb_line_break_holder] -->        <\/p>\n<figure class=\"floatleft\"><img decoding=\"async\" src=\"\/afb\/leus_strand_Spanje2_.jpg\" \/><!-- [et_pb_line_break_holder] --><figcaption>leus op het strand van Playa de Aro,<!\u2013- [et_pb_br_holder] -\u2013>gemaakt door Ad en Lex. September 1976.<!\u2013- [et_pb_br_holder] -\u2013><!-- [et_pb_line_break_holder] -->                <\/p>\n<pre>Foto: Lex Harding<\/pre>\n<p><!-- [et_pb_line_break_holder] -->            <\/figcaption><!-- [et_pb_line_break_holder] -->        <\/figure>\n<p> <i>leus op het strand van Playa de Aro, gemaakt door Ad en Lex. September 1976. Foto: Lex Harding<\/i><!-- [et_pb_line_break_holder] -->        <pee>Een periode van stilte brak aan. Natuurlijk was Veronica actief om aspirant omroep te worden maar het<!-- [et_pb_line_break_holder] -->            platform van de actie, de Veronica uitzendingen, was uitgeschakeld dus veel hoorde ik er niet van. Plots was<!-- [et_pb_line_break_holder] -->            daar het nieuws van een poging om vanuit het Spaanse <b>Playa de Aro<\/b> via <b>radio Mi Amigo<\/b> uit te<!-- [et_pb_line_break_holder] -->            gaan zenden. <b>Ad Bouman<\/b>, <b>Lex<\/b> en <b>Stan Haag<\/b> zouden een nieuw Veronica laten starten. <\/pee><!-- [et_pb_line_break_holder] -->        <pee><b>Een gerucht? <\/b> Ik was in feeststemming, ik haalde mijn inmiddels veel te kleine Veronica shirt uit de<!-- [et_pb_line_break_holder] -->            kast en liep door de straat of ik iets had aan te kondigen. Uiteindelijk is alleen <b>Stan Haag<\/b> bij Mi<!-- [et_pb_line_break_holder] -->            Amigo terecht gekomen, en dan in het schema van de Belgen, niet als Radio Veronica. Ik was dus weer een<!-- [et_pb_line_break_holder] -->            illusie armer. Uiteindelijk werd Veronica dan toegelaten tot de publieke omroep als aspirant. De eerste<!-- [et_pb_line_break_holder] -->            klanken, vol jingles op &#8230; <b>Hilversum 4<\/b>, de klassieke zender. Echt leuk werd het pas toen ze op de<!-- [et_pb_line_break_holder] -->            vrijdagavond via <b>3<\/b> aan de beurt waren. Ik installeerde mij om 19.00 uur met een biertje (ja kinderen<!-- [et_pb_line_break_holder] -->            van inmiddels 14 zijn inventief om dat soort zaken buiten de ouders om op hun kamer te krijgen&#8230;) achter<!-- [et_pb_line_break_holder] -->            mijn radio en genoot van Lex en Rob. De eerste tv uitzending was ook weer een belevenis. Ja natuurlijk met 2<!-- [et_pb_line_break_holder] -->            masten op het podium die zo het schip moesten voorstellen. En toch&#8230;&#8230;&#8230; er begon iets te knagen. Het<!-- [et_pb_line_break_holder] -->            werd langzaam maar zeker niet meer mijn Veronica, niet meer de <b>meeuwen<\/b>, de Hilversumse spruitjeswalm<!-- [et_pb_line_break_holder] -->            drong door het idealisme heen. Veronica was een bedrijf geworden. Vertrouwde stemmen verdwenen, andere<!-- [et_pb_line_break_holder] -->            schreeuwerige typjes kwamen in hun plaats. Ik kwam er achter dat Veronica voor mij altijd op zee was<!-- [et_pb_line_break_holder] -->            gebleven en dat de omroep die ik mede had helpen groot worden niet meer mijn omroep was. En zo bloede mijn<!-- [et_pb_line_break_holder] -->            liefde voor Veronica dood. Wat ik leuk vond was niet meer. Ik begroef Veronica in mijn hart, verdrong mijn<!-- [et_pb_line_break_holder] -->            teleurstelling en luisterde nauwelijks meer naar de radio.<\/pee><!-- [et_pb_line_break_holder] -->        <\/p>\n<figure class=\"floatright\"><img decoding=\"async\" src=\"\/afb\/ABTT_filmopname1.jpg\" \/><!-- [et_pb_line_break_holder] --><figcaption>ABTT tijdens Veronica 1224, 1999<\/figcaption><!-- [et_pb_line_break_holder] -->        <\/figure>\n<p><!-- [et_pb_line_break_holder] -->        <pee>Tot het fantastische initiatief van de <b>1224 uitzendingen in 1999<\/b>. Ik heb zelden zo mijn radio hart<!-- [et_pb_line_break_holder] -->            weer opgehaald als toen. De vertrouwde klanken weer op mijn radio, MIJN Veronica was terug! Helaas, na 11<!-- [et_pb_line_break_holder] -->            dagen was het einde daar. Maar dankzij <b>Michael Bakker<\/b>, en <b>Ad Bouman<\/b> luister ik nu naar<!-- [et_pb_line_break_holder] -->            <b>Radio 192<\/b>, een zender die de sfeer van toen heel aardig raakt. Een sfeer die past bij mij. En zo was<!-- [et_pb_line_break_holder] -->            de cirkel weer rond. De liefde voor Veronica kwam weer vrij, ik vernoemde mijn e-mailadres naar Veronica (<a<!-- [et_pb_line_break_holder] -->                href=&#8221;mailto:norderney@ilse.nl&#8221;>norderney@ilse.nl<\/a>) en maakte het schip mijn <b>wallpaper<\/b> op mijn<!-- [et_pb_line_break_holder] -->            computer. Ze was er weer.<!-- [et_pb_line_break_holder] -->        <\/pee><!-- [et_pb_line_break_holder] -->        <pee>Als ik terugkijk op die periode kan ik zeggen dat mijn kindertijd belangrijk is gekleurd door een zwart schip<!-- [et_pb_line_break_holder] -->            met witte letters. Ik ben daar nu blij mee. Ik merk dat veel van mijn gevoel voor rechtvaardigheid, het idee<!-- [et_pb_line_break_holder] -->            dat je moet knokken voor je idealen, je sterk moet staan voor de dingen waar je in gelooft, mede een oorzaak<!-- [et_pb_line_break_holder] -->            vinden in die strijd van toen. Natuurlijk, uiteindelijk was het een verloren strijd, het Veronica zoals ik<!-- [et_pb_line_break_holder] -->            dat graag had gehouden was geliquideerd door de politiek om nooit meer terug te keren. Maar ook daar van heb<!-- [et_pb_line_break_holder] -->            ik geleerd dat het leven soms niet altijd gaat zoals je het wilt en dat je teleurstellingen soms niet kan<!-- [et_pb_line_break_holder] -->            ontlopen. En ik denk ook wel eens, stel dat het gewoon allemaal was gebleven als toen, Veronica op zee. Dat<!-- [et_pb_line_break_holder] -->            de Norderney inmiddels was opgevolgd door de <b>Osterney<\/b> en dat Rob Out inmiddels door Piet Pietersen<!-- [et_pb_line_break_holder] -->            was opgevolgd als programmaleider, was het geluid dan werkelijk anders geweest als nu de huidige Veronica<!-- [et_pb_line_break_holder] -->            programma&#8217;s op FM? Ik denk het niet, misschien was het wel afgezakt tot het zelfde niveau als radio 10 of<!-- [et_pb_line_break_holder] -->            sky of andere supermarkt-achtergrond-radio. Nu blijft Veronica die leuke, dierbare herinnering van toen. En<!-- [et_pb_line_break_holder] -->            via de <b>downloadclub<\/b> luister ik nog regelmatig naar de radio van toen, de tijd dat ik jong en<!-- [et_pb_line_break_holder] -->            enthousiast Veronica steunde, door dik en dun. Heel Uithoorn moest het weten. Ik weet niet of het ook gelukt<!-- [et_pb_line_break_holder] -->            is maar ik was niet de enige die vond dat Veronica moest blijven, het zit wel goed denk ik. Ik koester nog<!-- [et_pb_line_break_holder] -->            een droomwens, op dat schip staan, benedendeks alles kunnen zien en het &#8216;heilige der heilige&#8217; bezien. Maar<!-- [et_pb_line_break_holder] -->            ik ben ook bang voor zo&#8217;n moment. Bang dat de emotie van een kind van 11 jaar boven komt, me even zeer<!-- [et_pb_line_break_holder] -->            heftig doet janken als een kind van 11 jaar dat zijn dierbare vriend terugziet, ontdaan van zijn glorie,<!-- [et_pb_line_break_holder] -->            ontdaan van zijn ziel. Dat houd me tegen. Misschien durf ik het nog eens &#8230;<\/pee><!-- [et_pb_line_break_holder] -->        <pee><i>Jan van Weeterloo<\/i><\/pee><!-- [et_pb_line_break_holder] -->    <\/div>\n<p><!-- \n\n<div nn-page-global> --><!-- [et_pb_line_break_holder] --><\/div>\n<p><!-- \n\n<div nn-page-herinneringen> -->[\/et_pb_fullwidth_code][\/et_pb_section]<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"parent":0,"menu_order":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","template":"","meta":{"_et_pb_use_builder":"on","_et_pb_old_content":"","_et_gb_content_width":"","footnotes":""},"class_list":["post-10764","page","type-page","status-publish","hentry"],"blog_post_layout_featured_media_urls":{"thumbnail":"","full":""},"categories_names":null,"comments_number":0,"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.norderney192.nl\/norderney\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/10764","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.norderney192.nl\/norderney\/wp-json\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.norderney192.nl\/norderney\/wp-json\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.norderney192.nl\/norderney\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.norderney192.nl\/norderney\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=10764"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.norderney192.nl\/norderney\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/10764\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.norderney192.nl\/norderney\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=10764"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}